Wat je ziet is niet wat het is. Op het eerste gezicht is dit een decennia oude spijkerbroek: uitgesleten plooien achter de knieën, opgelichte dijen, lichte banen langs de zijnaad en twee ingezette lappen op de voorkant. In werkelijkheid is de stof gloednieuw en is dat hele verleden erop gedrukt. Junya Watanabe voert het model met New Manual als een trompe-l'œil-ontwerp: de slijtage en de reparatielappen zijn een afbeelding op vlak weefsel, dus je kunt er met je vinger overheen gaan zonder een naad of een gat te voelen. Juist dat maakt het stuk interessant: van een meter afstand leest de broek als een vintage vondst, van dichtbij als een grafisch experiment. De rest is bewust klassiek gehouden: rechte pijp, riemlussen, vijfzakkenopbouw, koperkleurige klinknagels en een leren patch op de achterkant van de tailleband.

De snit is recht: geen taps toelopende pijp, geen extra wijdte, en een normale taillehoogte. Ter referentie draagt het fotomodel van 1,89 meter met een taille van 73 centimeter maat M.

Belangrijker is dat de maten in merkeigen nummering lopen en niet in taillematen of confectiematen; controleer daarom de maattabel in plaats van af te gaan op je gewone jeansmaat. Verder zit er geen elastaan in de stof, dus de broek geeft niet mee in de taille — wat je bestelt is wat je krijgt. Het nylonaandeel maakt het weefsel wel iets gladder en soepeler dan puur katoenen denim van hetzelfde gewicht. De sluiting is een knoopsluiting, dus reken op iets meer handeling bij het aan- en uittrekken dan bij een rits.

De samenstelling is 70% katoen met 30% nylon, aangevuld met leer voor de patch, en de broek is gemaakt in Japan. Dat nylonaandeel geeft de stof een gladder oppervlak dan gewone denim, wat de scherpe printbeelden mogelijk maakt.

Waar je bij dit artikel rekening mee houdt, is dat de hele uitstraling uit een opdruk bestaat. Bij gewone denim wordt de wassing dieper in de vezel gezet; hier ligt het beeld aan de oppervlakte, en dat vraagt om terughoudendheid bij het wassen. Junya Watanabe publiceert bij dit artikel geen eigen wasvoorschrift, dus is het label in de broek leidend. De klinknagels, de knopen en de leren patch zijn wél gewoon fysiek uitgevoerd.

Junya Watanabe staat bekend om het uit elkaar halen en opnieuw samenstellen van klassieke herenkleding, waarbij hij vaste stukken uit workwear en uniformen als uitgangspunt neemt. Deze broek is daar een conceptuele variant van: in plaats van een oude jeans na te maken met wassingen en echte reparaties, laat hij het beeld van zo'n broek afdrukken op nieuw materiaal. Daarmee stelt het stuk de vraag wat je eigenlijk koopt bij vintage denim: de stof, of het verhaal erop.