Op deze toilettas staat geen logo maar een foto: een Mini in de kleuren van de Signature Stripe, geparkeerd op een zebrapad midden in een woestijnlandschap. Het beeld loopt over de volle voor- en achterkant door, van de blauwe lucht bovenaan tot het asfalt onderaan, waardoor de tas er van elke kant anders uitziet.

Paul Smith noemt dit de Desert Mini-print, een seizoensbeeld dat alleen in deze collectie zit. De randen, de zijpanelen en de greep zijn in zwart leer uitgevoerd, wat de tas langs de rits en op de hoeken een stevigere afwerking geeft. Kies hem wanneer je iets zoekt dat opvalt tussen de spullen in een weekendtas of koffer, of als cadeau voor iemand die juist geen zwarte standaardtas wil.

De tas meet 23 cm breed, 14 cm hoog en 10 cm diep. Daar passen een tandenborstel, tandpasta, deodorant, scheergerei en een paar kleine flesjes rechtop naast elkaar in; voor een volledige set grote flacons is hij te compact.

Hij gaat over de volle breedte open met één ritssluiting, zodat je van bovenaf in de hele ruimte kijkt in plaats van in een smalle opening te moeten zoeken. Binnenin zit één hoofdvak met een donkere voering en een plat meshvak tegen de wand, handig om kleine dingen apart te houden. Aan de zijkant zit een leren greep om de tas uit een koffer te tillen; een schouderband of ophanghaak hoort er niet bij.

De buitenkant is 100% gerecycled polyester waarop de foto rondom is gedrukt, met trims en greep van rundleer in zwart. De tas wordt in Thailand gemaakt.

Paul Smith rekent dit artikel tot zijn producten met lagere milieubelasting: minstens de helft van de gebruikte materialen valt volgens het merk in die categorie, herkenbaar aan het Sun Logo. De voering binnenin is effen zwart met een klein merklabel, zodat alle kleur aan de buitenkant blijft.

Fotografie hoort bij Paul Smith: zijn vader was amateurfotograaf en gaf hem die interesse mee, en eigen foto's komen geregeld terug als print op kleding en accessoires. De Mini is daarbij een vast onderwerp; het merk bracht eerder een samenwerking met MINI uit en gebruikt het autootje vaker als drager van zijn kleuren. Dat past bij de manier waarop Paul Smith sinds 1970 werkt: gewone, bruikbare vormen met het verhaal in het detail in plaats van in een groot logo.